Conjugaison du verbe Vantiler

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

vantiler

Indicatif

Présent

1s vantile
2s vantiles
3s vantile
1p vantilons
2p vantilez
3p vantilent

Imparfait

1s vantilais
2s vantilais
3s vantilait
1p vantilions
2p vantiliez
3p vantilaient

Futur

1s vantilerai
2s vantileras
3s vantilera
1p vantilerons
2p vantilerez
3p vantileront

Passé Simple

1s vantilai
2s vantilas
3s vantila
1p vantilâmes
2p vantilâtes
3p vantilèrent

Conditionnel

Présent

1s vantilerais
2s vantilerais
3s vantilerait
1p vantilerions
2p vantileriez
3p vantileraient

Subjonctif

Présent

1s vantile
2s vantiles
3s vantile
1p vantilions
2p vantiliez
3p vantilent

Imparfait

1s vantilasse
2s vantilasses
3s vantilât
1p vantilassions
2p vantilassiez
3p vantilassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s vantile
1p vantilons
2p vantilez

Participe

Participe Présent

vantilant

Participe Passé

ms vantilé
mp vantilés
fs vantilée
fp vantilées
VANTILER
techniqueNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : munir de vantaux [vantiller]

  • « Les ouvriers v~ une vanne pour servir de digue. »