Conjugaison du verbe Tintamarrer

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

tintamarrer

Indicatif

Présent

1s tintamarre
2s tintamarres
3s tintamarre
1p tintamarrons
2p tintamarrez
3p tintamarrent

Imparfait

1s tintamarrais
2s tintamarrais
3s tintamarrait
1p tintamarrions
2p tintamarriez
3p tintamarraient

Futur

1s tintamarrerai
2s tintamarreras
3s tintamarrera
1p tintamarrerons
2p tintamarrerez
3p tintamarreront

Passé Simple

1s tintamarrai
2s tintamarras
3s tintamarra
1p tintamarrâmes
2p tintamarrâtes
3p tintamarrèrent

Conditionnel

Présent

1s tintamarrerais
2s tintamarrerais
3s tintamarrerait
1p tintamarrerions
2p tintamarreriez
3p tintamarreraient

Subjonctif

Présent

1s tintamarre
2s tintamarres
3s tintamarre
1p tintamarrions
2p tintamarriez
3p tintamarrent

Imparfait

1s tintamarrasse
2s tintamarrasses
3s tintamarrât
1p tintamarrassions
2p tintamarrassiez
3p tintamarrassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s tintamarre
1p tintamarrons
2p tintamarrez

Participe

Participe Présent

tintamarrant

Participe Passé

ms tintamarré
mp tintamarrés
fs tintamarrée
fp tintamarrées
TINTAMARRER
sociologieNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : faire du vacarme

  • « On t~ dans l'appartement du dessus. »