Conjugaison du verbe Recharcuter

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

recharcuter

Indicatif

Présent

1s recharcute
2s recharcutes
3s recharcute
1p recharcutons
2p recharcutez
3p recharcutent

Imparfait

1s recharcutais
2s recharcutais
3s recharcutait
1p recharcutions
2p recharcutiez
3p recharcutaient

Futur

1s recharcuterai
2s recharcuteras
3s recharcutera
1p recharcuterons
2p recharcuterez
3p recharcuteront

Passé Simple

1s recharcutai
2s recharcutas
3s recharcuta
1p recharcutâmes
2p recharcutâtes
3p recharcutèrent

Conditionnel

Présent

1s recharcuterais
2s recharcuterais
3s recharcuterait
1p recharcuterions
2p recharcuteriez
3p recharcuteraient

Subjonctif

Présent

1s recharcute
2s recharcutes
3s recharcute
1p recharcutions
2p recharcutiez
3p recharcutent

Imparfait

1s recharcutasse
2s recharcutasses
3s recharcutât
1p recharcutassions
2p recharcutassiez
3p recharcutassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s recharcute
1p recharcutons
2p recharcutez

Participe

Participe Présent

recharcutant

Participe Passé

ms recharcuté
mp recharcutés
fs recharcutée
fp recharcutées
RECHARCUTER
chirurgieNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : opérer maladroitement

  • « Le chirurgien r~ le patient, sa jambe. »
  • « On se r~ les doigts. »