Conjugaison du verbe Raccoutumer

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

raccoutumer

Indicatif

Présent

1s raccoutume
2s raccoutumes
3s raccoutume
1p raccoutumons
2p raccoutumez
3p raccoutument

Imparfait

1s raccoutumais
2s raccoutumais
3s raccoutumait
1p raccoutumions
2p raccoutumiez
3p raccoutumaient

Futur

1s raccoutumerai
2s raccoutumeras
3s raccoutumera
1p raccoutumerons
2p raccoutumerez
3p raccoutumeront

Passé Simple

1s raccoutumai
2s raccoutumas
3s raccoutuma
1p raccoutumâmes
2p raccoutumâtes
3p raccoutumèrent

Conditionnel

Présent

1s raccoutumerais
2s raccoutumerais
3s raccoutumerait
1p raccoutumerions
2p raccoutumeriez
3p raccoutumeraient

Subjonctif

Présent

1s raccoutume
2s raccoutumes
3s raccoutume
1p raccoutumions
2p raccoutumiez
3p raccoutument

Imparfait

1s raccoutumasse
2s raccoutumasses
3s raccoutumât
1p raccoutumassions
2p raccoutumassiez
3p raccoutumassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s raccoutume
1p raccoutumons
2p raccoutumez

Participe

Participe Présent

raccoutumant

Participe Passé

ms raccoutumé
mp raccoutumés
fs raccoutumée
fp raccoutumées
RACCOUTUMER
sociologieNiveau 4 (Intermédiaire)

▪ Sens : rhabituer [réaccoutumer]

  • « On r~ P à la vie sociale. »
  • « On se r~ à vivre ainsi. »