Conjugaison du verbe R%C3%A9articuler

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

réarticuler

Indicatif

Présent

1s réarticule
2s réarticules
3s réarticule
1p réarticulons
2p réarticulez
3p réarticulent

Imparfait

1s réarticulais
2s réarticulais
3s réarticulait
1p réarticulions
2p réarticuliez
3p réarticulaient

Futur

1s réarticulerai
2s réarticuleras
3s réarticulera
1p réarticulerons
2p réarticulerez
3p réarticuleront

Passé Simple

1s réarticulai
2s réarticulas
3s réarticula
1p réarticulâmes
2p réarticulâtes
3p réarticulèrent

Conditionnel

Présent

1s réarticulerais
2s réarticulerais
3s réarticulerait
1p réarticulerions
2p réarticuleriez
3p réarticuleraient

Subjonctif

Présent

1s réarticule
2s réarticules
3s réarticule
1p réarticulions
2p réarticuliez
3p réarticulent

Imparfait

1s réarticulasse
2s réarticulasses
3s réarticulât
1p réarticulassions
2p réarticulassiez
3p réarticulassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s réarticule
1p réarticulons
2p réarticulez

Participe

Participe Présent

réarticulant

Participe Passé

ms réarticulé
mp réarticulés
fs réarticulée
fp réarticulées
RéARTICULER
littératureNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : recombiner

  • « On r~ les diverses parties de l'exposé. »
phonétiqueNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : émettre de nouveau distinct

  • « On doit r~ mieux. »
  • « On r~ cette phrase inaudible. »