Conjugaison du verbe Monophtonguer

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

monophtonguer

Indicatif

Présent

1s monophtongue
2s monophtongues
3s monophtongue
1p monophtonguons
2p monophtonguez
3p monophtonguent

Imparfait

1s monophtonguais
2s monophtonguais
3s monophtonguait
1p monophtonguions
2p monophtonguiez
3p monophtonguaient

Futur

1s monophtonguerai
2s monophtongueras
3s monophtonguera
1p monophtonguerons
2p monophtonguerez
3p monophtongueront

Passé Simple

1s monophtonguai
2s monophtonguas
3s monophtongua
1p monophtonguâmes
2p monophtonguâtes
3p monophtonguèrent

Conditionnel

Présent

1s monophtonguerais
2s monophtonguerais
3s monophtonguerait
1p monophtonguerions
2p monophtongueriez
3p monophtongueraient

Subjonctif

Présent

1s monophtongue
2s monophtongues
3s monophtongue
1p monophtonguions
2p monophtonguiez
3p monophtonguent

Imparfait

1s monophtonguasse
2s monophtonguasses
3s monophtonguât
1p monophtonguassions
2p monophtonguassiez
3p monophtonguassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s monophtongue
1p monophtonguons
2p monophtonguez

Participe

Participe Présent

monophtonguant

Participe Passé

ms monophtongué
mp monophtongués
fs monophtonguée
fp monophtonguées
MONOPHTONGUER
phonétiqueNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : devenir monophtongue

  • « La diphtongue se m~. »
  • « L'évolution m~ les diphtongues anciennes. »