Conjugaison du verbe Monophtonguer

Temps disponibles
- Infinitif : Infinitif Présent
- Indicatif : Présent, Imparfait, Futur, Passé Simple
- Conditionnel : Présent
- Subjonctif : Présent, Imparfait
- Imperatif : Imperatif Présent
- Participe : Participe Présent, Participe Passé
Infinitif
Infinitif Présent
monophtonguer
Indicatif
Présent
1s monophtongue
2s monophtongues
3s monophtongue
1p monophtonguons
2p monophtonguez
3p monophtonguent
Imparfait
1s monophtonguais
2s monophtonguais
3s monophtonguait
1p monophtonguions
2p monophtonguiez
3p monophtonguaient
Futur
1s monophtonguerai
2s monophtongueras
3s monophtonguera
1p monophtonguerons
2p monophtonguerez
3p monophtongueront
Passé Simple
1s monophtonguai
2s monophtonguas
3s monophtongua
1p monophtonguâmes
2p monophtonguâtes
3p monophtonguèrent
Conditionnel
Présent
1s monophtonguerais
2s monophtonguerais
3s monophtonguerait
1p monophtonguerions
2p monophtongueriez
3p monophtongueraient
Subjonctif
Présent
1s monophtongue
2s monophtongues
3s monophtongue
1p monophtonguions
2p monophtonguiez
3p monophtonguent
Imparfait
1s monophtonguasse
2s monophtonguasses
3s monophtonguât
1p monophtonguassions
2p monophtonguassiez
3p monophtonguassent
Imperatif
Imperatif Présent
2s monophtongue
1p monophtonguons
2p monophtonguez
Participe
Participe Présent
monophtonguant
Participe Passé
ms monophtongué
mp monophtongués
fs monophtonguée
fp monophtonguées
MONOPHTONGUER
phonétiqueNiveau 5 (Avancé)
▪ Sens : devenir monophtongue
- « La diphtongue se m~. »
- « L'évolution m~ les diphtongues anciennes. »