Conjugaison du verbe Mitiger

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

mitiger

Indicatif

Présent

je mitige
tu mitiges
il / elle mitige
nous mitigeons
vous mitigez
ils / elles mitigent

Imparfait

je mitigeais
tu mitigeais
il / elle mitigeait
nous mitigions
vous mitigiez
ils / elles mitigeaient

Futur

je mitigerai
tu mitigeras
il / elle mitigera
nous mitigerons
vous mitigerez
ils / elles mitigeront

Passé Simple

je mitigeai
tu mitigeas
il / elle mitigea
nous mitigeâmes
vous mitigeâtes
ils / elles mitigèrent

Conditionnel

Présent

je mitigerais
tu mitigerais
il / elle mitigerait
nous mitigerions
vous mitigeriez
ils / elles mitigeraient

Subjonctif

Présent

je mitige
tu mitiges
il / elle mitige
nous mitigions
vous mitigiez
ils / elles mitigent

Imparfait

je mitigeasse
tu mitigeasses
il / elle mitigeât
nous mitigeassions
vous mitigeassiez
ils / elles mitigeassent

Imperatif

Imperatif Présent

tu mitige
nous mitigeons
vous mitigez

Participe

Participe Présent

mitigeant

Participe Passé

ms mitigé
mp mitigés
fs mitigée
fp mitigées
MITIGER
droit, administrationNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : adoucir

  • « Le tribunal m~ la peine des condamnés. »
littératureNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : mêler

  • « On m~ une critique de quelques louanges. »
sociologieNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : être moyen

  • « L'accueil de la pièce a été m~. »