Conjugaison du verbe Miraculer

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

miraculer

Indicatif

Présent

1s miracule
2s miracules
3s miracule
1p miraculons
2p miraculez
3p miraculent

Imparfait

1s miraculais
2s miraculais
3s miraculait
1p miraculions
2p miraculiez
3p miraculaient

Futur

1s miraculerai
2s miraculeras
3s miraculera
1p miraculerons
2p miraculerez
3p miraculeront

Passé Simple

1s miraculai
2s miraculas
3s miracula
1p miraculâmes
2p miraculâtes
3p miraculèrent

Conditionnel

Présent

1s miraculerais
2s miraculerais
3s miraculerait
1p miraculerions
2p miraculeriez
3p miraculeraient

Subjonctif

Présent

1s miracule
2s miracules
3s miracule
1p miraculions
2p miraculiez
3p miraculent

Imparfait

1s miraculasse
2s miraculasses
3s miraculât
1p miraculassions
2p miraculassiez
3p miraculassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s miracule
1p miraculons
2p miraculez

Participe

Participe Présent

miraculant

Participe Passé

ms miraculé
mp miraculés
fs miraculée
fp miraculées
MIRACULER
médecineNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : être sauvé par miracle

  • « Cet homme est m~ de la route. »