Conjugaison du verbe Miraculer

Temps disponibles
- Infinitif : Infinitif Présent
- Indicatif : Présent, Imparfait, Futur, Passé Simple
- Conditionnel : Présent
- Subjonctif : Présent, Imparfait
- Imperatif : Imperatif Présent
- Participe : Participe Présent, Participe Passé
Infinitif
Infinitif Présent
miraculer
Indicatif
Présent
1s miracule
2s miracules
3s miracule
1p miraculons
2p miraculez
3p miraculent
Imparfait
1s miraculais
2s miraculais
3s miraculait
1p miraculions
2p miraculiez
3p miraculaient
Futur
1s miraculerai
2s miraculeras
3s miraculera
1p miraculerons
2p miraculerez
3p miraculeront
Passé Simple
1s miraculai
2s miraculas
3s miracula
1p miraculâmes
2p miraculâtes
3p miraculèrent
Conditionnel
Présent
1s miraculerais
2s miraculerais
3s miraculerait
1p miraculerions
2p miraculeriez
3p miraculeraient
Subjonctif
Présent
1s miracule
2s miracules
3s miracule
1p miraculions
2p miraculiez
3p miraculent
Imparfait
1s miraculasse
2s miraculasses
3s miraculât
1p miraculassions
2p miraculassiez
3p miraculassent
Imperatif
Imperatif Présent
2s miracule
1p miraculons
2p miraculez
Participe
Participe Présent
miraculant
Participe Passé
ms miraculé
mp miraculés
fs miraculée
fp miraculées
MIRACULER
médecineNiveau 6 (Avancé)
▪ Sens : être sauvé par miracle
- « Cet homme est m~ de la route. »