Conjugaison du verbe Knock-outer

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

knock-outer

Indicatif

Présent

1s knock-oute
2s knock-outes
3s knock-oute
1p knock-outons
2p knock-outez
3p knock-outent

Imparfait

1s knock-outais
2s knock-outais
3s knock-outait
1p knock-outions
2p knock-outiez
3p knock-outaient

Futur

1s knock-outerai
2s knock-outeras
3s knock-outera
1p knock-outerons
2p knock-outerez
3p knock-outeront

Passé Simple

1s knock-outai
2s knock-outas
3s knock-outa
1p knock-outâmes
2p knock-outâtes
3p knock-outèrent

Conditionnel

Présent

1s knock-outerais
2s knock-outerais
3s knock-outerait
1p knock-outerions
2p knock-outeriez
3p knock-outeraient

Subjonctif

Présent

1s knock-oute
2s knock-outes
3s knock-oute
1p knock-outions
2p knock-outiez
3p knock-outent

Imparfait

1s knock-outasse
2s knock-outasses
3s knock-outât
1p knock-outassions
2p knock-outassiez
3p knock-outassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s knock-oute
1p knock-outons
2p knock-outez

Participe

Participe Présent

knock-outant

Participe Passé

ms knock-outé
mp knock-outés
fs knock-outée
fp knock-outées
KNOCK-OUTER
sportsNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : mettre knock-out

  • « Le boxeur k~ son adversaire d'une droite au troisième round. »