Conjugaison du verbe Insenser

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

insenser

Indicatif

Présent

1s insense
2s insenses
3s insense
1p insensons
2p insensez
3p insensent

Imparfait

1s insensais
2s insensais
3s insensait
1p insensions
2p insensiez
3p insensaient

Futur

1s insenserai
2s insenseras
3s insensera
1p insenserons
2p insenserez
3p insenseront

Passé Simple

1s insensai
2s insensas
3s insensa
1p insensâmes
2p insensâtes
3p insensèrent

Conditionnel

Présent

1s insenserais
2s insenserais
3s insenserait
1p insenserions
2p insenseriez
3p insenseraient

Subjonctif

Présent

1s insense
2s insenses
3s insense
1p insensions
2p insensiez
3p insensent

Imparfait

1s insensasse
2s insensasses
3s insensât
1p insensassions
2p insensassiez
3p insensassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s insense
1p insensons
2p insensez

Participe

Participe Présent

insensant

Participe Passé

ms insensé
mp insensés
fs insensée
fp insensées
INSENSER
psychologieNiveau 3 (Intermédiaire)

▪ Sens : être fou

  • « On est i~ d'avoir fait cela. »
  • « On tient des propos i~. »