Conjugaison du verbe Inordonner

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

inordonner

Indicatif

Présent

1s inordonne
2s inordonnes
3s inordonne
1p inordonnons
2p inordonnez
3p inordonnent

Imparfait

1s inordonnais
2s inordonnais
3s inordonnait
1p inordonnions
2p inordonniez
3p inordonnaient

Futur

1s inordonnerai
2s inordonneras
3s inordonnera
1p inordonnerons
2p inordonnerez
3p inordonneront

Passé Simple

1s inordonnai
2s inordonnas
3s inordonna
1p inordonnâmes
2p inordonnâtes
3p inordonnèrent

Conditionnel

Présent

1s inordonnerais
2s inordonnerais
3s inordonnerait
1p inordonnerions
2p inordonneriez
3p inordonneraient

Subjonctif

Présent

1s inordonne
2s inordonnes
3s inordonne
1p inordonnions
2p inordonniez
3p inordonnent

Imparfait

1s inordonnasse
2s inordonnasses
3s inordonnât
1p inordonnassions
2p inordonnassiez
3p inordonnassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s inordonne
1p inordonnons
2p inordonnez

Participe

Participe Présent

inordonnant

Participe Passé

ms inordonné
mp inordonnés
fs inordonnée
fp inordonnées
INORDONNER
objetNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : être désordonné

  • « Les fiches sont restées i~. »