Conjugaison du verbe Inhabiter

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

inhabiter

Indicatif

Présent

1s inhabite
2s inhabites
3s inhabite
1p inhabitons
2p inhabitez
3p inhabitent

Imparfait

1s inhabitais
2s inhabitais
3s inhabitait
1p inhabitions
2p inhabitiez
3p inhabitaient

Futur

1s inhabiterai
2s inhabiteras
3s inhabitera
1p inhabiterons
2p inhabiterez
3p inhabiteront

Passé Simple

1s inhabitai
2s inhabitas
3s inhabita
1p inhabitâmes
2p inhabitâtes
3p inhabitèrent

Conditionnel

Présent

1s inhabiterais
2s inhabiterais
3s inhabiterait
1p inhabiterions
2p inhabiteriez
3p inhabiteraient

Subjonctif

Présent

1s inhabite
2s inhabites
3s inhabite
1p inhabitions
2p inhabitiez
3p inhabitent

Imparfait

1s inhabitasse
2s inhabitasses
3s inhabitât
1p inhabitassions
2p inhabitassiez
3p inhabitassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s inhabite
1p inhabitons
2p inhabitez

Participe

Participe Présent

inhabitant

Participe Passé

ms inhabité
mp inhabités
fs inhabitée
fp inhabitées
INHABITER
locatif, lieuNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : être inoccupé

  • « Ces régions sont i~. »