Conjugaison du verbe Inarticuler

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

inarticuler

Indicatif

Présent

1s inarticule
2s inarticules
3s inarticule
1p inarticulons
2p inarticulez
3p inarticulent

Imparfait

1s inarticulais
2s inarticulais
3s inarticulait
1p inarticulions
2p inarticuliez
3p inarticulaient

Futur

1s inarticulerai
2s inarticuleras
3s inarticulera
1p inarticulerons
2p inarticulerez
3p inarticuleront

Passé Simple

1s inarticulai
2s inarticulas
3s inarticula
1p inarticulâmes
2p inarticulâtes
3p inarticulèrent

Conditionnel

Présent

1s inarticulerais
2s inarticulerais
3s inarticulerait
1p inarticulerions
2p inarticuleriez
3p inarticuleraient

Subjonctif

Présent

1s inarticule
2s inarticules
3s inarticule
1p inarticulions
2p inarticuliez
3p inarticulent

Imparfait

1s inarticulasse
2s inarticulasses
3s inarticulât
1p inarticulassions
2p inarticulassiez
3p inarticulassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s inarticule
1p inarticulons
2p inarticulez

Participe

Participe Présent

inarticulant

Participe Passé

ms inarticulé
mp inarticulés
fs inarticulée
fp inarticulées
INARTICULER
phonétiqueNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : être indistinct

  • « On entend des cris i~. »