Conjugaison du verbe Imm%C3%A9riter

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

immériter

Indicatif

Présent

1s immérite
2s immérites
3s immérite
1p imméritons
2p imméritez
3p imméritent

Imparfait

1s imméritais
2s imméritais
3s imméritait
1p imméritions
2p imméritiez
3p imméritaient

Futur

1s immériterai
2s immériteras
3s imméritera
1p immériterons
2p immériterez
3p immériteront

Passé Simple

1s imméritai
2s imméritas
3s immérita
1p imméritâmes
2p imméritâtes
3p imméritèrent

Conditionnel

Présent

1s immériterais
2s immériterais
3s immériterait
1p immériterions
2p immériteriez
3p immériteraient

Subjonctif

Présent

1s immérite
2s immérites
3s immérite
1p imméritions
2p imméritiez
3p imméritent

Imparfait

1s imméritasse
2s imméritasses
3s imméritât
1p imméritassions
2p imméritassiez
3p imméritassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s immérite
1p imméritons
2p imméritez

Participe

Participe Présent

imméritant

Participe Passé

ms immérité
mp immérités
fs imméritée
fp imméritées
IMMéRITER
sociologieNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : être indu

  • « Les reproches faits à P sont i~. »