Conjugaison du verbe évincer

Temps disponibles
- Infinitif : Infinitif Présent
- Indicatif : Présent, Imparfait, Futur, Passé Simple
- Conditionnel : Présent
- Subjonctif : Présent, Imparfait
- Imperatif : Imperatif Présent
- Participe : Participe Présent, Participe Passé
Infinitif
Infinitif Présent
évincer
Indicatif
Présent
je évince
tu évinces
il / elle évince
nous évinçons
vous évincez
ils / elles évincent
Imparfait
je évinçais
tu évinçais
il / elle évinçait
nous évincions
vous évinciez
ils / elles évinçaient
Futur
je évincerai
tu évinceras
il / elle évincera
nous évincerons
vous évincerez
ils / elles évinceront
Passé Simple
je évinçai
tu évinças
il / elle évinça
nous évinçâmes
vous évinçâtes
ils / elles évincèrent
Conditionnel
Présent
je évincerais
tu évincerais
il / elle évincerait
nous évincerions
vous évinceriez
ils / elles évinceraient
Subjonctif
Présent
je évince
tu évinces
il / elle évince
nous évincions
vous évinciez
ils / elles évincent
Imparfait
je évinçasse
tu évinçasses
il / elle évinçât
nous évinçassions
vous évinçassiez
ils / elles évinçassent
Imperatif
Imperatif Présent
tu évince
nous évinçons
vous évincez
Participe
Participe Présent
évinçant
Participe Passé
ms évincé
mp évincés
fs évincée
fp évincées
éVINCER
sociologieNiveau 2 (Débutant)
▪ Sens : exclure, chasser
- « On é~ un concurrent. »
- « P est é~ du conseil. »