Conjugaison du verbe évincer

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

évincer

Indicatif

Présent

je évince
tu évinces
il / elle évince
nous évinçons
vous évincez
ils / elles évincent

Imparfait

je évinçais
tu évinçais
il / elle évinçait
nous évincions
vous évinciez
ils / elles évinçaient

Futur

je évincerai
tu évinceras
il / elle évincera
nous évincerons
vous évincerez
ils / elles évinceront

Passé Simple

je évinçai
tu évinças
il / elle évinça
nous évinçâmes
vous évinçâtes
ils / elles évincèrent

Conditionnel

Présent

je évincerais
tu évincerais
il / elle évincerait
nous évincerions
vous évinceriez
ils / elles évinceraient

Subjonctif

Présent

je évince
tu évinces
il / elle évince
nous évincions
vous évinciez
ils / elles évincent

Imparfait

je évinçasse
tu évinçasses
il / elle évinçât
nous évinçassions
vous évinçassiez
ils / elles évinçassent

Imperatif

Imperatif Présent

tu évince
nous évinçons
vous évincez

Participe

Participe Présent

évinçant

Participe Passé

ms évincé
mp évincés
fs évincée
fp évincées
éVINCER
sociologieNiveau 2 (Débutant)

▪ Sens : exclure, chasser

  • « On é~ un concurrent. »
  • « P est é~ du conseil. »