Conjugaison du verbe Encourtiner

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

encourtiner

Indicatif

Présent

1s encourtine
2s encourtines
3s encourtine
1p encourtinons
2p encourtinez
3p encourtinent

Imparfait

1s encourtinais
2s encourtinais
3s encourtinait
1p encourtinions
2p encourtiniez
3p encourtinaient

Futur

1s encourtinerai
2s encourtineras
3s encourtinera
1p encourtinerons
2p encourtinerez
3p encourtineront

Passé Simple

1s encourtinai
2s encourtinas
3s encourtina
1p encourtinâmes
2p encourtinâtes
3p encourtinèrent

Conditionnel

Présent

1s encourtinerais
2s encourtinerais
3s encourtinerait
1p encourtinerions
2p encourtineriez
3p encourtineraient

Subjonctif

Présent

1s encourtine
2s encourtines
3s encourtine
1p encourtinions
2p encourtiniez
3p encourtinent

Imparfait

1s encourtinasse
2s encourtinasses
3s encourtinât
1p encourtinassions
2p encourtinassiez
3p encourtinassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s encourtine
1p encourtinons
2p encourtinez

Participe

Participe Présent

encourtinant

Participe Passé

ms encourtiné
mp encourtinés
fs encourtinée
fp encourtinées
ENCOURTINER
habillementNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : garnir de rideaux

  • « Le tapissier e~ les fenêtres. »