Conjugaison du verbe Encourtiner

Temps disponibles
- Infinitif : Infinitif Présent
- Indicatif : Présent, Imparfait, Futur, Passé Simple
- Conditionnel : Présent
- Subjonctif : Présent, Imparfait
- Imperatif : Imperatif Présent
- Participe : Participe Présent, Participe Passé
Infinitif
Infinitif Présent
encourtiner
Indicatif
Présent
1s encourtine
2s encourtines
3s encourtine
1p encourtinons
2p encourtinez
3p encourtinent
Imparfait
1s encourtinais
2s encourtinais
3s encourtinait
1p encourtinions
2p encourtiniez
3p encourtinaient
Futur
1s encourtinerai
2s encourtineras
3s encourtinera
1p encourtinerons
2p encourtinerez
3p encourtineront
Passé Simple
1s encourtinai
2s encourtinas
3s encourtina
1p encourtinâmes
2p encourtinâtes
3p encourtinèrent
Conditionnel
Présent
1s encourtinerais
2s encourtinerais
3s encourtinerait
1p encourtinerions
2p encourtineriez
3p encourtineraient
Subjonctif
Présent
1s encourtine
2s encourtines
3s encourtine
1p encourtinions
2p encourtiniez
3p encourtinent
Imparfait
1s encourtinasse
2s encourtinasses
3s encourtinât
1p encourtinassions
2p encourtinassiez
3p encourtinassent
Imperatif
Imperatif Présent
2s encourtine
1p encourtinons
2p encourtinez
Participe
Participe Présent
encourtinant
Participe Passé
ms encourtiné
mp encourtinés
fs encourtinée
fp encourtinées
ENCOURTINER
habillementNiveau 6 (Avancé)
▪ Sens : garnir de rideaux
- « Le tapissier e~ les fenêtres. »