Conjugaison du verbe Empoicrer

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

empoicrer

Indicatif

Présent

1s empoicre
2s empoicres
3s empoicre
1p empoicrons
2p empoicrez
3p empoicrent

Imparfait

1s empoicrais
2s empoicrais
3s empoicrait
1p empoicrions
2p empoicriez
3p empoicraient

Futur

1s empoicrerai
2s empoicreras
3s empoicrera
1p empoicrerons
2p empoicrerez
3p empoicreront

Passé Simple

1s empoicrai
2s empoicras
3s empoicra
1p empoicrâmes
2p empoicrâtes
3p empoicrèrent

Conditionnel

Présent

1s empoicrerais
2s empoicrerais
3s empoicrerait
1p empoicrerions
2p empoicreriez
3p empoicreraient

Subjonctif

Présent

1s empoicre
2s empoicres
3s empoicre
1p empoicrions
2p empoicriez
3p empoicrent

Imparfait

1s empoicrasse
2s empoicrasses
3s empoicrât
1p empoicrassions
2p empoicrassiez
3p empoicrassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s empoicre
1p empoicrons
2p empoicrez

Participe

Participe Présent

empoicrant

Participe Passé

ms empoicré
mp empoicrés
fs empoicrée
fp empoicrées
EMPOICRER
techniqueNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : engluer

  • « On e~ la branche avec de la glu. »
  • « La rampe est e~. »