Conjugaison du verbe Dismuter

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

dismuter

Indicatif

Présent

1s dismute
2s dismutes
3s dismute
1p dismutons
2p dismutez
3p dismutent

Imparfait

1s dismutais
2s dismutais
3s dismutait
1p dismutions
2p dismutiez
3p dismutaient

Futur

1s dismuterai
2s dismuteras
3s dismutera
1p dismuterons
2p dismuterez
3p dismuteront

Passé Simple

1s dismutai
2s dismutas
3s dismuta
1p dismutâmes
2p dismutâtes
3p dismutèrent

Conditionnel

Présent

1s dismuterais
2s dismuterais
3s dismuterait
1p dismuterions
2p dismuteriez
3p dismuteraient

Subjonctif

Présent

1s dismute
2s dismutes
3s dismute
1p dismutions
2p dismutiez
3p dismutent

Imparfait

1s dismutasse
2s dismutasses
3s dismutât
1p dismutassions
2p dismutassiez
3p dismutassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s dismute
1p dismutons
2p dismutez

Participe

Participe Présent

dismutant

Participe Passé

ms dismuté
mp dismutés
fs dismutée
fp dismutées
DISMUTER
physiqueNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : se changer deux fois

  • « Les atomes se d~. »
  • « Le bombardement a d~ les atomes. »