Conjugaison du verbe D%C3%A9saimanter

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

désaimanter

Indicatif

Présent

1s désaimante
2s désaimantes
3s désaimante
1p désaimantons
2p désaimantez
3p désaimantent

Imparfait

1s désaimantais
2s désaimantais
3s désaimantait
1p désaimantions
2p désaimantiez
3p désaimantaient

Futur

1s désaimanterai
2s désaimanteras
3s désaimantera
1p désaimanterons
2p désaimanterez
3p désaimanteront

Passé Simple

1s désaimantai
2s désaimantas
3s désaimanta
1p désaimantâmes
2p désaimantâtes
3p désaimantèrent

Conditionnel

Présent

1s désaimanterais
2s désaimanterais
3s désaimanterait
1p désaimanterions
2p désaimanteriez
3p désaimanteraient

Subjonctif

Présent

1s désaimante
2s désaimantes
3s désaimante
1p désaimantions
2p désaimantiez
3p désaimantent

Imparfait

1s désaimantasse
2s désaimantasses
3s désaimantât
1p désaimantassions
2p désaimantassiez
3p désaimantassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s désaimante
1p désaimantons
2p désaimantez

Participe

Participe Présent

désaimantant

Participe Passé

ms désaimanté
mp désaimantés
fs désaimantée
fp désaimantées
DéSAIMANTER
physiqueNiveau 4 (Intermédiaire)

▪ Sens : ôter aimantation

  • « Le technicien d~ un fer aimanté. »
  • « Le fer se d~. »