Conjugaison du verbe D%C3%A9mandriner

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

démandriner

Indicatif

Présent

1s démandrine
2s démandrines
3s démandrine
1p démandrinons
2p démandrinez
3p démandrinent

Imparfait

1s démandrinais
2s démandrinais
3s démandrinait
1p démandrinions
2p démandriniez
3p démandrinaient

Futur

1s démandrinerai
2s démandrineras
3s démandrinera
1p démandrinerons
2p démandrinerez
3p démandrineront

Passé Simple

1s démandrinai
2s démandrinas
3s démandrina
1p démandrinâmes
2p démandrinâtes
3p démandrinèrent

Conditionnel

Présent

1s démandrinerais
2s démandrinerais
3s démandrinerait
1p démandrinerions
2p démandrineriez
3p démandrineraient

Subjonctif

Présent

1s démandrine
2s démandrines
3s démandrine
1p démandrinions
2p démandriniez
3p démandrinent

Imparfait

1s démandrinasse
2s démandrinasses
3s démandrinât
1p démandrinassions
2p démandrinassiez
3p démandrinassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s démandrine
1p démandrinons
2p démandrinez

Participe

Participe Présent

démandrinant

Participe Passé

ms démandriné
mp démandrinés
fs démandrinée
fp démandrinées
DéMANDRINER
mécaniqueNiveau 5 (Avancé)

▪ Sens : ôter le mandrin de

  • « Le mécanicien d~ un tube. »
  • « Le tune ne peut se d~. »