Conjugaison du verbe Copiner

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

copiner

Indicatif

Présent

1s copine
2s copines
3s copine
1p copinons
2p copinez
3p copinent

Imparfait

1s copinais
2s copinais
3s copinait
1p copinions
2p copiniez
3p copinaient

Futur

1s copinerai
2s copineras
3s copinera
1p copinerons
2p copinerez
3p copineront

Passé Simple

1s copinai
2s copinas
3s copina
1p copinâmes
2p copinâtes
3p copinèrent

Conditionnel

Présent

1s copinerais
2s copinerais
3s copinerait
1p copinerions
2p copineriez
3p copineraient

Subjonctif

Présent

1s copine
2s copines
3s copine
1p copinions
2p copiniez
3p copinent

Imparfait

1s copinasse
2s copinasses
3s copinât
1p copinassions
2p copinassiez
3p copinassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s copine
1p copinons
2p copinez

Participe

Participe Présent

copinant

Participe Passé

ms copiné
mp copinés
fs copinée
fp copinées
COPINER
sociologieNiveau 3 (Intermédiaire)

▪ Sens : être copain avec

  • « On c~ avec une collègue. »
  • « Les employés c~ ensemble. »