Conjugaison du verbe Coarticuler

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

coarticuler

Indicatif

Présent

1s coarticule
2s coarticules
3s coarticule
1p coarticulons
2p coarticulez
3p coarticulent

Imparfait

1s coarticulais
2s coarticulais
3s coarticulait
1p coarticulions
2p coarticuliez
3p coarticulaient

Futur

1s coarticulerai
2s coarticuleras
3s coarticulera
1p coarticulerons
2p coarticulerez
3p coarticuleront

Passé Simple

1s coarticulai
2s coarticulas
3s coarticula
1p coarticulâmes
2p coarticulâtes
3p coarticulèrent

Conditionnel

Présent

1s coarticulerais
2s coarticulerais
3s coarticulerait
1p coarticulerions
2p coarticuleriez
3p coarticuleraient

Subjonctif

Présent

1s coarticule
2s coarticules
3s coarticule
1p coarticulions
2p coarticuliez
3p coarticulent

Imparfait

1s coarticulasse
2s coarticulasses
3s coarticulât
1p coarticulassions
2p coarticulassiez
3p coarticulassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s coarticule
1p coarticulons
2p coarticulez

Participe

Participe Présent

coarticulant

Participe Passé

ms coarticulé
mp coarticulés
fs coarticulée
fp coarticulées
COARTICULER
phonétiqueNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : s'articuler avec

  • « Les phonèmes se c~, sont c~ en fonction du contexte. »