Conjugaison du verbe Casuistiquer

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

casuistiquer

Indicatif

Présent

1s casuistique
2s casuistiques
3s casuistique
1p casuistiquons
2p casuistiquez
3p casuistiquent

Imparfait

1s casuistiquais
2s casuistiquais
3s casuistiquait
1p casuistiquions
2p casuistiquiez
3p casuistiquaient

Futur

1s casuistiquerai
2s casuistiqueras
3s casuistiquera
1p casuistiquerons
2p casuistiquerez
3p casuistiqueront

Passé Simple

1s casuistiquai
2s casuistiquas
3s casuistiqua
1p casuistiquâmes
2p casuistiquâtes
3p casuistiquèrent

Conditionnel

Présent

1s casuistiquerais
2s casuistiquerais
3s casuistiquerait
1p casuistiquerions
2p casuistiqueriez
3p casuistiqueraient

Subjonctif

Présent

1s casuistique
2s casuistiques
3s casuistique
1p casuistiquions
2p casuistiquiez
3p casuistiquent

Imparfait

1s casuistiquasse
2s casuistiquasses
3s casuistiquât
1p casuistiquassions
2p casuistiquassiez
3p casuistiquassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s casuistique
1p casuistiquons
2p casuistiquez

Participe

Participe Présent

casuistiquant

Participe Passé

ms casuistiqué
mp casuistiqués
fs casuistiquée
fp casuistiquées
CASUISTIQUER
littératureNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : subtiliser

  • « On c~ dans ces discussions formelles. »