Conjugaison du verbe Assonancer

Temps disponibles

Infinitif

Infinitif Présent

assonancer

Indicatif

Présent

1s assonance
2s assonances
3s assonance
1p assonançons
2p assonancez
3p assonancent

Imparfait

1s assonançais
2s assonançais
3s assonançait
1p assonancions
2p assonanciez
3p assonançaient

Futur

1s assonancerai
2s assonanceras
3s assonancera
1p assonancerons
2p assonancerez
3p assonanceront

Passé Simple

1s assonançai
2s assonanças
3s assonança
1p assonançâmes
2p assonançâtes
3p assonancèrent

Conditionnel

Présent

1s assonancerais
2s assonancerais
3s assonancerait
1p assonancerions
2p assonanceriez
3p assonanceraient

Subjonctif

Présent

1s assonance
2s assonances
3s assonance
1p assonancions
2p assonanciez
3p assonancent

Imparfait

1s assonançasse
2s assonançasses
3s assonançât
1p assonançassions
2p assonançassiez
3p assonançassent

Imperatif

Imperatif Présent

2s assonance
1p assonançons
2p assonancez

Participe

Participe Présent

assonançant

Participe Passé

ms assonancé
mp assonancés
fs assonancée
fp assonancées
ASSONANCER
littératureNiveau 6 (Avancé)

▪ Sens : doter d'assonances

  • « Cet écrivain a~ ses vers. »
  • « Ses vers s'a~, sont a~. »